Behzad Leito

بهزاد داورپناه ملقب به «بهزاد لیتو» (بزی لی)، متولد اسفند ۱۳۷۰، یکی از هیت‌سازترین و جریان‌سازترین رپرهای نسل دو رپ‌فارسیه. لیتو کارش رو از اواخر دهه ۸۰ در کنار عرفان و با گروه «پایدار» استارت زد و با ترک «کارگردان» (۱۳۹۰) رسماً به مارکت معرفی شد. اما نقطه عطف کارش، همکاری‌های خاطره‌انگیزش با اعضای «زدبازی» رو قطعات موندگاری مثل «نکنی باور»، «ساعت وایسه» و «لیلا» بود که اون رو به اوج شهرت رسوند.

لیتو سال ۱۳۹۳ با اولین آلبوم رسمیش یعنی «خاکستری»، استاندارد جدیدی از سبک ترپ (Trap) و وایب مهمونی و لایف‌استایلی رو وارد رپ فارسی کرد. موفقیت‌هاش با آلبوم‌های «۲۳»، پروژه مشترک «تراپی» (کنار سپهر خلسه) و آلبوم «ستاره‌بازی» ادامه پیدا کرد و با هیت‌هایی مثل «مامان شرمنده»، «پیدات نیست» و «همینطوری» جایگاهش رو محکم‌تر کرد.

فلوهای نرم و سوار بر ریتم، کورس‌های به‌شدت گیرا و لحن شوخ و پرانرژی، امضای بهزاد لیتوئه؛ آرتیستی که رگ خواب مخاطب رو بلده و ترک‌هاش همیشه پای ثابت مهمونی‌ها و دورهمی‌هاست.